درس نهم – از ایمیل استفاده کنید اما مناسب

  1. خانه
  2. chevron_right
  3. درس نهم – از ایمیل استفاده کنید اما مناسب

درس نهم – از ایمیل استفاده کنید اما مناسب

یکی از ابزارهای کارآمدی که کمک زیادی به ارتباطات پروژه شما می کند ایمیل است. اما اگر از همین ابزار کارآمد به درستی استفاده نکنید بلای جان پروژه خواهد شد!

ایمیل می تواند دو استفاده برای پروژه شما داشته باشد:

1- به عنوان یک سیستم ارسال و مراسلات (Posting) که بوسیله آن مدارک پروژه را برای فهرست گیرندگان ارسال نمایید. در این روش در خود ایمیل مطلبی وجود ندارد و فقط به همراه آن مدرکی از مدارک پروژه ارسال می گردد.

2- به عنوان یک سیستم ارتباطی که بوسیله آن مطالبی را به گیرندگان اطلاع رسانی کنید. در این روش در متن ایمیل مطلبی را می نویسید و ارسال می کنید.

شما برای اینکه بتوانید استفاده مناسبی از این ابزار کارآمد داشته باشید باید در فاز آغازین و در طراحی نظام اطلاعاتی پروژه (برنامه ریزی ساپ) مشخص کنید که چه نوع اطلاعاتی می تواند توسط ایمیل تبادل شد و چه نوع اطلاعاتی توسط ایمیل پست شود.

توجه داشته باشید که از روش دوم فقط در مواقع اطلاع رسانی استفاده کنید چون روی نگهداری ایمیلها نمی توان مدیریت خوبی داشت. در روش اول اطلاعات ضمیمه ایمیل باید در جایی از پروژه نگهداری گردد و فقط ایمیل بستر ارسال و مراسلات است . توصیه می شود از متن ایمیل فقط به عنوان مکاتبات غیر رسمی و اطلاع رسانی استفاده کنید و مطالب مهم و اصلی پروژه را از طریق متن ایمیلها منتقل نکنید چون باعث عدم مدیریت آن اطلاعات خواهد شد. مثلا یک مدرک پروژه باید در قالب یک مستند تهیه شده مراحل تایید خود را طی کرده و طبق مدیریت پیکربندی پروژه (configuration management) در جای مشخصی نگهداری گردد و پس از آن می تواند طی یک ایمیل برای برخی از گیرندگان مشخص شده ارسال گردد.

در کتاب راهنمای کاربردی سیستمهای اطلاعات پروژه در گروه فرآیندی برنامه ریزی فرآیندهایی برای این موضوع ارائه شده است. یکی از این فرآیندها فرآیند برنامه ریزی تامین وتوزیع اطلاعات است که خروجی آن ماتریس تامین و توزیع می باشد . اگر چنین ماتریسی در پروژه تهیه نشود و در آن جایگاه استفاده از ایمیل مشخص نشود حتما با معضل بزرگی روبرو خواهید شد.

هیچ وقت یادم نمی رود در یکی از پروژه هایی که در آن درگیر بودم به گونه ای شده بود که همه تیم پروژه از ایمیلهای پروژه به ستوه آمده بودند و مدتی طول کشید تا توانستیم این معظل را در پروژه حل کنیم. حالا قضیه از این قرار بود که هر کسی که ایمیلی را از بخشی از پروژه دریافت می کرد به خیال خودش برای اینکه سایر اعضای پروژه نیز از آن با خبر باشند آن ایمیل را برای همه اعضای پروژه فوروارد می کرد. اتفاقی که افتاده بود این بود که یک ایمیل چندین بار برای همه ارسال می شد و ضمن زیاد شدن تعداد ایمیلها، افراد نمی توانستند ایمیلهای خود را مدیریت کرده و متوجه شوند که آیا دفعه قبلی این ایمیل را دیده بوده اند یا نه و یا اینکه قبلا روی آن فعالیتی انجام داده اند یا نه!